Groot bombardement op Kiev: wanneer de oorlog weer toeslaat in de Oekraïense hoofdstad

In de nacht van 22 februari 2026 was Kiev het doelwit van een nieuw salvo van Russische luchtaanvallen, slechts twee dagen voor de vierde verjaardag van de invasie die in maart 2022 begon. Door 50 ballistische raketten en zo’n 300 drones te lanceren, richtten de Russische troepen zich niet alleen op energie-installaties, maar probeerden ze ook intense psychologische druk uit te oefenen op de burgers, die in een ijskoude winter van -10°C terechtkwamen.

Een nacht van intense stakingen aan de vooravond van de vierde verjaardag

Volgens de Oekraïense autoriteiten werden bij deze grootschalige operatie tegelijkertijd raketten en drones ingezet in een groot gecoördineerd offensief. Concreet werden verschillende woongebouwen in het centrum en aan de rand van de hoofdstad beschadigd, terwijl er branden uitbraken in dichtbevolkte wijken. De brandweerlieden, die vaak zelf werden blootgesteld aan de aanvallen, slaagden erin om na vele uren vechten de vlammen onder controle te krijgen.

Tegelijkertijd gingen de aanvallen op drie andere grote Oekraïense steden door met deze strategie om de verdediging uit te schakelen. In Kiev werden steegjes onbegaanbaar en hele straten verstoken van elektriciteit en verwarming. Een aantal gewonden moest geëvacueerd worden naar ziekenhuizen, waarvan de hulpdiensten verzadigd beginnen te raken, ondanks de opmerkelijke solidariteit van het verplegend personeel.

Gericht op de winter: de energie-thuis-strategie

In de praktijk heeft Rusland van de vernietiging van de energie-infrastructuur een pijler van zijn militaire strategie gemaakt. Hoogspanningslijnen en thermische centrales zijn systematisch het doelwit om de bevolking te beroven van verwarming en verlichting. Bij -10°C is dit bijzonder wreed en kan het gezien worden als een koud wapen, bedoeld om het burgerverzet te verzwakken en een klimaat van paniek te creëren.

Deze tactiek is niet nieuw: Kiev kampt al enkele winters met stroomuitval en de Oekraïners hebben alternatieve oplossingen moeten ontwikkelen, zoals gemeenschappelijke generatoren of noodkachels. Elke nieuwe aanval verhoogt echter de kwetsbaarheid van ziekenhuizen, scholen en essentiële diensten. Als dit tempo aanhoudt, kan het vermogen van Oekraïne om de overleving van zijn bevolking tijdens het koude seizoen te garanderen uiteindelijk ernstig in gevaar komen.

Humanitaire gevolgen en overlevingsverhalen

De kern van deze bombardementen wordt gevormd door burgerlevens. Valentinia, een inwoonster van de wijk Solomianka, zegt: “Ik werd hierdoor wakker. Ik weet niet eens meer of ik het lawaai hoorde of niet. Ik besefte alleen dat ik door iets werd bedekt.” Haar getuigenis illustreert de voortdurende angst van de gezinnen: elke inslag kan het instorten van een muur, gebroken ramen of erger betekenen.

Om zichzelf te beschermen hebben veel burgers hun toevlucht gezocht in de ondergrondse tunnels, die zijn omgetoverd tot geïmproviseerde schuilplaatsen. Daar, in de duisternis, vormen gemeenschappen zich weer rond flikkerende kaarsen, wisselen voedsel uit en spelen geïmproviseerde spelletjes om de kinderen te vermaken. De ziekenhuizen nemen met spoed ouderen, zieken en gewonden op en proberen een minimale dienstverlening te handhaven ondanks de toenemende stroomuitval.

Veerkracht en psychologische slijtage na vier jaar conflict

Vier jaar invasie heeft Kiev en zijn inwoners veranderd. Aanvankelijk hoopten velen op een snelle oplossing, maar de oorlog is vastgelopen. Een inwoner vertelt: “Het lijkt mentaal wat moeilijker te zijn geworden. Want tijdens de eerste paar jaar hoopten we dat de oorlog snel zou eindigen, maar nu kunnen we het einde niet zien.” Deze psychologische slijtage, die soms onderschat wordt, veroorzaakt chronische vermoeidheid, slapeloosheid en angst.

De bevolking heeft echter ook een verbazingwekkend aanpassingsvermogen ontwikkeld: burgerlijke solidariteitsnetwerken zijn ontstaan om voedsel, warme kleding en medische noodhulp te verstrekken. Scholen zijn ondergronds heropend, in schuilkelders, terwijl er online psychologische cursussen beschikbaar zijn voor getraumatiseerde gezinnen. Deze dubbele dynamiek van vermoeidheid en mobilisatie laat zien hoe ver de Oekraïense samenleving kan gaan in haar verzet.

Geopolitieke kwesties en internationale perspectieven

Op het internationale toneel hebben deze nieuwe aanvallen het debat over respect voor het humanitair recht en de verantwoordelijkheden van Rusland heropend. Veel waarnemers zijn van mening dat het opzettelijk aanvallen van burgers en civiele infrastructuur een oorlogsmisdaad is, die in strijd is met de Conventies van Genève. In reactie hierop overwegen verschillende landen hun sancties aan te scherpen en de levering van luchtafweersystemen te versnellen.

Voor Kiev is de onmiddellijke uitdaging het consolideren van zijn energienetwerk en het verkrijgen van garanties voor meer bescherming van zijn partners. Oekraïne probeert ook de internationale instellingen over te halen een hardere houding aan te nemen, met name door deze aanvallen op te nemen in een gerechtelijke procedure tegen Russische militaire functionarissen.

Uiteindelijk is het overleven van de Oekraïense hoofdstad ondanks deze massale aanvallen ook een indicator van de Westerse steun voor het Oekraïense verzet. Als de internationale gemeenschap besluit zich te blijven inzetten, kan dit Moskou ervan weerhouden zijn grootschalige aanvallen voort te zetten. Zo niet, dan riskeert Kiev een geleidelijke uitputting, zowel materieel als moreel.