ACFF D1 play-offs: spanning en inzet op elk niveau

Het reguliere seizoen van D1 ACFF is ten einde en vanaf 28 februari is het tijd voor de play-offs: zes teams strijden om een plek in de Challenger Pro League, terwijl zes andere teams hopen degradatie naar D2 ACFF te voorkomen. Omdat de punten door twee worden gedeeld en het enige ticket is gereserveerd voor clubs met een licentie, krijgt elke wedstrijd een speciaal tintje.

Een format ontworpen om spanning te creëren

Het Waals kampioenschap, het tweede niveau van het amateurvoetbal in België, schakelt na de klassieke fase over op twee reeksen play-offs. Concreet brengen de Play-Offs 1 de zes beste clubs (Tubize-Braine, Excelsior Virton, RAEC Mons, Meux, Habay-la-Neuve en Rochefort) samen voor één ticket naar de hoogste klasse. In Play-Offs 2 strijden de zes laagst geklasseerde ploegen (waaronder de reserves van Standard, Union Saint-Gilloise en Charleroi) tegen elkaar om twee degradatieplaatsen.

Om de competitie op gang te brengen, behoudt elke club de helft van de punten die het in het reguliere seizoen heeft verdiend. In de praktijk wist deze regel de achterstand gedeeltelijk weg, waardoor de hoop voor de achtervolgers herleeft en de favorieten hun verantwoordelijkheid moeten nemen. De fase loopt tot 10 mei en zorgt voor evenveel enthousiasme als discussie over sportieve eerlijkheid.

Drie favorieten, één ticket voor D1B

Tubize-Braine, Excelsior Virton en RAEC Mons gaan aan kop in hun zoektocht naar de graal. Alle drie staan ze bovenaan voor de rust, met slechts een paar punten verschil. Tubize-Braine, solide thuis, kan rekenen op een sterke aanval, terwijl Virton, recente D1B-deelnemers, de nodige ervaring hebben om zich te verenigen rond hun doel. Mons, vorig seizoen gepromoveerd, heeft de ambitie om hun spectaculaire comeback te bevestigen.

Voor Meux en Habay-la-Neuve, die voor het eerst in de top 6 zijn geklommen, zijn deze play-offs al een prestatie. Rochefort, de laatste gast, hoopt daarentegen op een prestatie die het momentum van de club zal versterken. Uiteindelijk zal alleen het hoogst geklasseerde team met een geldige Challenger Pro League-licentie doorgaan naar de D1B, wat het belang onderstreept van administratieve en financiële vereisten naast het spelen op het veld.

Overlevingsstrijd: B-teams onder zware druk

In Play-Offs 2 is het scenario al even dramatisch: Charleroi B, Standard B, Union Saint-Gilloise B, Stockay, Union Namur en Crossing Schaarbeek vechten om degradatie te vermijden. Twee van hen zullen degraderen naar D2 ACFF, en elke wedstrijd zal cruciaal zijn. Voor deze B-teams is de druk des te groter omdat hun overleving afhangt van de voortzetting van een trainingsproject.

Om jongeren te blijven opleiden, is het inderdaad beter om een B-team in de hoogst mogelijke divisie te hebben. Terwijl Standard momenteel op de laatste plaats staat, hebben Stockay en Union Saint-Gilloise slechts één punt achterstand en Charleroi, Crossing Schaarbeek en Union Namur een kleine veiligheidsmarge. De puntendeling herschikt echter het peloton en belooft de rollen tot het einde toe om te draaien.

Buiten het veld: training, licenties en eerlijke concurrentie

Deze play-offs illustreren de complexiteit van de Belgische voetbalpiramide. Aan de ene kant is de puntendeling bedoeld om de competitie nieuw leven in te blazen en de spanning erin te houden tot mei. Maar sommigen vinden het oneerlijk: goede prestaties in het reguliere seizoen kunnen worden bestraft, terwijl zwakkere teams kunstmatig worden gestimuleerd.

Aan de andere kant roept de aanwezigheid van B-teams een debat op: een aanwinst voor de opleiding van jong talent of een belemmering voor zuiver amateurclubs? Voorstanders van dit model wijzen erop dat het een hogere spelstandaard biedt en opkomende spelers beter voorbereidt op de eisen van het professionele spel. Critici zijn van mening dat het sommige lokale teams hun kans op vooruitgang ontneemt en de financiële ongelijkheid versterkt.

Tot slot is de Challenger Pro League-licentie een administratief slot. Alleen het hoogst geklasseerde team met deze licentie kan promoveren naar D1B, waardoor de klim een buitenveldse kwestie wordt. Uiteindelijk is dit criterium bedoeld om de economische levensvatbaarheid van de gepromoveerden te garanderen, maar het introduceert een vorm van discriminatie tussen clubs met gelijkwaardige sportieve prestaties.